Temat: Podsumowanie pracy na lekcjach informatyki

Klasa VIII 

22.06.2020 r.

Zaloguj się Platformę WSiPnet - otwórz podręcznik -https://app.wsipnet.pl/sc-194734/podreczniki/strona/149358

Zapisz temat w zeszycie, Zapoznaj się z tematem.

Dowiesz się jak:

• jakie są możliwości nauki i rozwijania zainteresowań w sieci.

Ucz się i rozwijaj zainteresowania w sieci

ZOONIVERSE.ORG

Na platformie www.zooniverse.org zgromadzono naukowe projekty badawcze, w które może się zaangażować każdy chętny internauta. W odróżnieniu od tych znanych ci z lekcji 3.5 projektów przetwarzania rozproszonego wymagają one od uczestników aktywnego udziału. Naukowcy dostarczają bazę obrazów do analizy, np. zdjęcia różnych ciał niebieskich, i opracowują metodę ich klasyfikowania oraz przewodnik, jak wykonywać analizę. Po zalogowaniu się na stronie projektu „zooites”, jak nazywani są zarejestrowani wolontariusze, najpierw uczą się metody, a następnie dostają do klasyfikowania kolejne obrazy. Projektów jest coraz więcej, dotyczą m.in. sztuk pięknych, biologii, klimatologii, medycyny i astronomii.

Rys. 1. Fragment strony z aktywnymi projektami na platformie Zooniverse.org

Astronomia

Oto przykładowe przedsięwzięcia z zakresu astronomii na platformie Zooniverse.org.

•  Galaxy Zoo (czytaj: geleksi zuu; galaktyczne zoo) – badania odległych galaktyk, których być może jeszcze nikt nie oglądał; sukces uruchomionego w 2007 r. projektu przyczynił się do założenia w 2009 r. platformy Zooniverse.org.
•  Solar Stormwatch II (czytaj: sołle stormłocz; obserwowanie burz słonecznych) – poszukiwanie plam, burz i innych zjawisk na powierzchni Słońca.
•  Planet Hunters (czytaj: plenyt hanters; łowcy planet) – poszukiwanie planet krążących wokół innych gwiazd.
•  Milky Way Project (czytaj: mylki łej prodżekt; projekt – Droga Mleczna) – badanie obrazów naszej galaktyki w podczerwieni w poszukiwaniu interesujących obiektów. • Planet Four (czytaj: plenyt for; czwarta planeta) – badanie zjawisk występujących w atmosferze Marsa.
•  Radio Galaxy Zoo (czytaj: rejdjoł geleksi zuu; radiowo-galaktyczne zoo) – porównywanie obrazów podczerwonych i radiowych w poszukiwaniu czarnych dziur.
•  Backyard Worlds: Planet 9 (czytaj: bekjard łerdzs: plenyt najn) – poszukiwanie obiektów w bliskim sąsiedztwie Układu Słonecznego; podczas przeglądania zdjęć z misji NASA WISE uczestnicy mogą znaleźć dziewiątą planetę albo gwiazdę bliższą niż Proxima Centauri (najbliższa z obecnie znanych gwiazd).

Rys. 2. Fragment listy projektów z kategorii Space (czytaj: spejs; kosmos)

Inne dziedziny nauki

Oto warte uwagi projekty na platformie Zooniverse.org z innych kategorii tematycznych.

•  Cyclone Center (czytaj: sajklołn senter) – badanie satelitarnych obrazów cyklonów. Uczestnicy projektu oglądają i oceniają zdjęcia cyklonów wykonane w podczerwieni, analiza temperatury i układu chmur pozwala określić siłę cyklonu.
•  Ancient Lives (czytaj: ejnszynt lajwz) – odczytywanie papirusów z Oksyrynchos. Uczestnicy litera po literze odcyfrowywali zapis widoczny na fotografii – na podstawie wzornika greckiego alfabetu z tamtych czasów. Projekt został zawieszony.
•  Higgs Hunters (czytaj: higz hanters) – poszukiwanie nowych cząstek elementarnych. Uczestnicy badają obrazy zderzeń i rozpadów cząstek z Wielkiego Zderzacza Hadronów w CERN, wyszukują nietypowe rozpady cząstek, które są potem dokładnie analizowane przez naukowców.
•  Cheetahs of Central Namibia (czytaj: czitaz ow sentral namibia) – poszukiwanie gepardów w środkowej Namibii. Uczestnicy przeglądają zdjęcia z ok. 40 kamer i klasyfikują je, w celu odnalezienia gepardów i zwierząt, które mogą być ich pożywieniem.
•  Snapshots at Sea (czytaj: snapszots et si) – poszukiwanie wielorybów i delfinów. Projekt wykorzystuje m.in. zdjęcia z serwisu www.happywhale.com. Uczestnicy przeglądają zdjęcia w poszukiwaniu rzadkich okazów wielorybów i delfinów.

TED.COM

TED to akronim nazwy cyklu konferencji Technology, Entertainment, Design (czytaj: teknolodżi, entetejnment, dizajn; technologia, rozrywka, projektowanie), które obecnie odbywają się w wielu krajach na całym świecie. Ideą przewodnią przedsięwzięcia jest hasło Ideas worth spreading (czytaj: ajdijez łerf spredyn; pomysły godne rozpowszechnienia).
Formuła konferencji polega na krótkich (6–18 minut) wystąpieniach interesujących ludzi, którzy prezentują publiczności ciekawe pomysły. Prelegentami są naukowcy, politycy, biznesmeni, artyści, a nawet magicy.

Rys. 3. Fragment strony głównej serwisu TED

Filmy z prezentacjami są publikowane w serwisie TED oraz na profilu TED w serwisie YouTube. Oto pięć spośród ponad 2600 wystąpień, które warto obejrzeć.

• Pranav Mistry: The thrilling potential of Sixth Sense technology (czytaj: de fryling potenszal ow siksf sens teknolodżi; ekscytujący potencjał technologii szóstego zmysłu).
• Arthur Benjamin: A performance of „Mathemagic” (czytaj: e performens of mafemadżik; przedstawienie „matemagii”) – matematyk konkuruje z kalkulatorami w mnożeniu dużych liczb i pokazuje, w jaki sposób robi obliczenia.
• Steve Jobs: How to live before you die (czytaj: hał tu liw bifor ju daj; jak żyć, zanim umrzesz) – współtwórca firmy Apple opowiada o najważniejszych momentach w swoim życiu.
• Bobby McFerrin: Watch me play… the audience! (czytaj: łocz mi plej di odiens; zobaczcie, jak gram… na publiczności!) – znany muzyk prezentuje publiczności skalę pentatoniczną (zbudowaną z pięciu dźwięków), co prowadzi do zadziwiających rezultatów.
• Papież Franciszek: Why the only future worth building includes everyone (czytaj: łaj di ołnli fjuczer łerf bilding inkludz ewryłan; dlaczego jedyna przyszłość warta tworzenia obejmuje nas wszystkich) – pierwsze w historii wystąpienie papieża na konferencji TED. Piękne przesłanie dla ludzi z całego świata.

Rys. 4. Wyszukiwanie filmu w serwisie TED

Serwis TED umożliwia wyszukiwanie tematów na różne sposoby. Możesz wybrać filmy najczęściej oglądane lub traktujące o interesujących cię zagadnieniach. Zazwyczaj filmy mają polskie napisy. Aplikacja TED umożliwia pobranie wybranych filmów na smartfon lub tablet i oglądanie ich w dowolnym momencie w trybie offline.

ED.TED.COM

Amerykańscy nauczyciele i naukowcy, zafascynowani wystąpieniami na konferencjach TED, utworzyli portal TEDEd ( ed.ted.com). Jego hasło to Lessons worth sharing (czytaj: lesynz łerf szeryn; lekcje warte rozpowszechniania).

Rys. 5. Fragment strony głównej serwisu TEDEd

Członkowie zespołu TEDEd wyszukują autorów, w tym nauczycieli, i pomagają im w tworzeniu krótkich filmów–lekcji. Portal często wykorzystuje również fragmenty wystąpień z konferencji TED. Prezentacje umieszczane na portalu są bardzo różnorodne, nie wszystkie mają polskie napisy. Szczególnie warto zobaczyć siedem poniższych realizacji.

• Adam Savage: How Simple ideas lead to scientific discoveries (czytaj: hał simply ajdijez lid tu sajentyfik diskaweriz; jak proste pomysły prowadzą do odkryć naukowych).
• Chris Anderson: Questions no one knows the answer to (czytaj: kłeszczynz nołłan nołz di anser tu; pytania, na które nikt nie zna odpowiedzi).
• Jonathan Bergmann: Just how small is an atom? (czytaj: dżast hał smol yz en etem; jak mały jest atom?).
• John Lloyd: What’s invisible? More than you think (czytaj: łots ynwyzybyl? mor den ju fink; co jest niewidzialne? więcej niż myślicie).
• Dennis Wildfogel: How big is infinity? (czytaj: hał big yz ynfynyty; jak wielka jest nieskończoność?).
• Chris Anderson: Why can’t we see evidence of alien life? (czytaj: łaj kant łi si ewidens ow alien lajf; dlaczego nie dostrzegamy dowodów istnienia obcej cywilizacji?).
• Tierney Thys: The secret life of plankton (czytaj: de sikret lajf ow plankton; sekretne życie planktonu).

GODZINAKODOWANIA.PL

Znana ci już z klasy 7 międzynarodowa akcja mająca na celu pokazanie dzieciom i młodzieży, że programowanie nie jest trudne i warto się go nauczyć, wystartowała w 2013 r. w USA. W ciągu sześciu dni wzięło w niej udział ponad 15 milionów uczniów z całego świata.

Rys. 6. Fragment strony poświęconej drugiej edycji Godziny Kodowania

Również w Polsce Godzina Kodowania cieszy się dużą popularnością – w grudniu 2014 r. 80 535 uczestników z naszego kraju wzięło udział w 127 455 sesjach, w 2016 r. liczba uczestników wzrosła do 158 931. Ty też odwiedź stronę Godziny kodowania i baw się dobrze.

Podsumowanie

Rzeczywistość wirtualna i rozszerzona

Rzeczywistość wirtualna (VR) oznacza symulację wymyślonego otoczenia, najczęściej oglądanego na ekranie smartfona za pomocą specjalnych okularów. Rzeczywistość rozszerzona (AR) to interaktywny system łączący światy realny i wirtualny, zwykle wykorzystuje obraz z kamery, na który są nakładane grafika 3D i dźwięk tworzone w czasie rzeczywistym. Dzięki programom rozszerzonej rzeczywistości możesz zdobyć wiedzę nie tylko ciekawą, ale też nieosiągalną w inny sposób.

Internet pomaga w samodzielnej nauce

Warto pamiętać, że różne instytucje edukacyjne oferują ciekawe szkolenia online, nierzadko bezpłatnie. Na przykład w serwisie Akademii Khana, która współpracuje z takimi prestiżowymi partnerami, jak NASA, MoMA (ang. Museum of Modern Art – Muzeum Sztuki Nowoczesnej) i MIT (ang. Massachusetts Institute of Technology – Instytut Technologii w Massachusetts), znajdziesz ćwiczenia oraz filmy instruktażowe z zakresu nauk ścisłych i przyrodniczych oraz nauk humanistycznych.

Rozwijaj zainteresowania online!

W sieci znajdziesz bardzo dużo ciekawych zasobów. Serwisami www.pl.euhou.net i www.galaxyzoo.org/?lang=pl powinni zainteresować się amatorzy astronomii. W serwisie www.ted.com można wyszukać rozmaite interesujące filmy z różnych dziedzin życia człowieka, między innymi tematy związane z technologią, nauką i kulturą. Warto zajrzeć również do platformy filmów edukacyjnych ed.ted.com, która stanowi rozwinięcie serwisu TED.

Źródło: wsipnet.pl

Temat: Podsumowanie pracy na lekcjach informatyki. Bezpieczne wakacje.

Zaloguj się Platformę WSiPnet - otwórz podręcznik -https://app.wsipnet.pl/sc-194734/podreczniki/strona/135451

 

Korekta podstawowych parametrów zdjęcia

Korektę fotografii można wykonać za pomocą wielu różnych programów graficznych, również tych darmowych, może mniej znanych, ale możliwościami nieodbiegających od renomowanych płatnych programów. W tej książce czynności związane z korektą wszystkich atrybutów fotografii wykonujemy w programie PhotoFiltre stworzonym przez Antonia Da Cruza. Istotne jest to, że program jest darmowy i przeznaczony, jak głosi wizytówka programu: „Do prywatnego, niekomercyjnego, szkolnego lub naukowego użytku (…)”.

 

Dobór parametrów zdjęcia do sposobu jego prezentacji

Aby osiągnąć oczekiwane efekty w pracy z obrazem, trzeba odpowiednio dobrać parametry obrazu. Poza walorami samego obrazu ważne są:

• rozmiar, czyli szerokość i wysokość obrazu; parametr ten często jest mylony z rozdzielczością,
• rozdzielczość mierzona liczbą punktów przypadających na cal (dpi, ang. dots per inch).

 

Łączenie krótkich sekwencji wideo i obrazów statycznych w jeden film z dźwiękiem i napisami

Do tego typu zadań świetnie nadaje się systemowy program Movie Maker. Materiały do produkcji filmu wcześniej przygotowujemy w innych programach, aby wykorzystać ich zalety, których Movie Maker nie ma. Zapewnia on inne godne uwagi rozwiązania.
Połączenie zalet różnych programów pozwala stworzyć film, jakiego nie moglibyśmy zrobić za pomocą tylko jednego programu.

 

Zespołowe przygotowanie prezentacji

Praca w zespole nad wspólnym projektem wymaga dobrej organizacji. Najlepiej rozdzielić role i wybrać: osobę kierującą – pomysłodawcę tematu, sekretarza odpowiedzialnego za organizację pracy, redaktora technicznego znającego dobrze program do tworzenia prezentacji oraz grafika opracowującego stronę graficzną.

 

W jakiej kolejności należy przygotowywać prezentację?

Zaczynamy od wyboru i zmodyfikowania wzorca prezentacji. Następnie wypełniamy slajdy treścią, wstawiamy grafikę, filmy, dźwięki, wprowadzamy animacje i wybieramy przejścia slajdów. Na końcu ćwiczymy pokaz prezentacji. Zwracamy uwagę, by nie czytać tekstów ze slajdów.

Źródło: wsipnet.pl 

 

Bezpieczne wakacje

Przypomnę i utrwalę zasady bezpiecznych zachowań w okresie wakacyjnym.

 1. Zapoznaj się z materiałem filmowym:

• Bezpieczne  wakacje-1
• Bezpieczne wakacje-2

2. Powyższe zasady trzeba uzupełnić nowymi  w związku z wirusowa pandemią:

Koronawirus COVID 19 - Aktualne zasady i ograniczenia

3. Przykład firmy świadczącej usługi dla ludności realizującej w praktyce obowiązujące zalecenia sanitarno-epidemilogiczne:

Zobacz jak dbamy o Ciebie! Bezpieczeństwo Energylandia 2020

 

Temat: Multimedialna prezentacja

Zaloguj się Platformę WSiPnet - otwórz podręcznik - https://app.wsipnet.pl/podreczniki/strona/140349

Zapisz temat w zeszycie, zapoznaj się z tematem, wykonaj ćwiczenia i zadania z e-podręcznika.

 Dowiesz się jak:

• tworzyć prezentację w programie PowerPoint,
• umieszczać w prezentacji obrazy, dźwięki, filmy.

Wykonanie prezentacji typu Pecha Kucha

Przykładową prezentację wykonasz w programie PowerPoint z pakietu Microsoft Office. Możesz również skorzystać z programu Impress, wchodzącego w skład pakietu Apache OpenOffice (czytaj: apasz ołpen ofys), programu Prezi (czytaj: prezi) działającego w przeglądarce, programu Keynote (czytaj: kejnout) – na Macintoshu.

Pecha Kucha to rodzaj prezentacji przydatny w sytuacji, gdy treści mają być zaprezentowane w określony sposób (dynamika, krótki czas trwania prezentacji itd.). Składa się ona z 20 slajdów, a każdy jest wyświetlany przez 20 sekund. Czas trwania pokazu prezentacji wynosi więc 400 sekund (6 min 40 s).

Przygotowanie prezentacji składa się z trzech etapów.

1. Opracowanie szablonu projektu, czyli wzorca slajdów.
2. Wypełnianie poszczególnych slajdów tekstem i grafiką, wstawianie obrazków, diagramów, dźwięków, wykresów i tabel, a także definiowanie efektów przejścia slajdów i animacji.
3. Przygotowanie pokazu gotowej prezentacji.

Opracowanie wzorca slajdów

Przystąp do pierwszego etapu projektu.

• Po uruchomieniu programu PowerPoint wybierz na wstążce kartę Widok, a następnie opcję Wzorzec slajdów (rys. 1) i zaprojektuj tło dla wszystkich slajdów. Możesz również wykorzystać gotowe Motywy na karcie Projektowanie. Warto mieć dwa slajdy wzorcowe: tytułowy i kolejny, ponieważ będą się one różniły wyglądem i usytuowaniem różnych pól.

W widoku wzorca zaprojektujesz:

• styl tła slajdów,
• styl tekstu (rodzaj, wielkość i kolor czcionki),
• pola stopki: Data i godzina, Nagłówek, Numer strony i Stopka; aby je określić, trzeba z karty Wstawianie wybrać opcję Nagłówek i stopka.

Rys. 1. Wybieranie wzorca slajdów

Wzorzec zapewnia jednolitość slajdów prezentacji. Trzeba go jednak odpowiednio dobrać do treści i elementów graficznych oraz do warunków, w jakich odbędzie się pokaz. Slajdy zawierające wiele elementów graficznych powinny mieć spokojne, jednolite tło; prezentacja wyświetlana na dużym ekranie wymaga zastosowania mocniejszych kontrastów i większego rozmiaru czcionki.

Wypełnianie slajdów treścią

Czas na drugi etap przygotowań.

• Otwórz widok normalny prezentacji (zamknij widok wzorca).
• Wypełnij slajd tytułowy – podaj tytuł prezentacji oraz imię i nazwisko jej autora.
• Utwórz drugi slajd z polem tytułu i polem wypunktowanego tekstu oraz obrazkiem (np. opracowanym przez ciebie znakiem graficznym prezentacji), jak na rysunku 2.
• Wstaw nowe pole tekstowe (Wstawianie → Pole tekstowe), wpisz tekst i go sformatuj; podczas wpisywania punktowanego tekstu warto użyć linijki (Widok → Linijka).

Warto sprawdzić, czy wzorzec slajdów został opracowany poprawnie.

• Uruchom tę krótką prezentację. Naciśnij klawisz funkcyjny F5 lub wybierz kartę Pokaz slajdów i w sekcji Uruchamianie pokazu slajdów kliknij przycisk Od początku. Naciśnięcie klawisza Esc w dowolnym momencie zakończy wyświetlanie prezentacji.

Rys. 2. Drugi slajd z zaznaczonymi polami

• Jeśli uważasz, że potrzebne są poprawki wzorca, to wykonaj je teraz.

Pora na wypełnienie kolejnych slajdów prezentacji. Powinny być one dobrze zilustrowane, tak aby tekst pełnił tylko funkcję uzupełniającą. Oprócz tekstu na slajdzie możesz umieścić obraz, diagram, wykres, tabelę, dźwięki i filmy oraz hiperłącze.

• Aby wstawić na slajd obraz zapisany w folderze, kliknij kartę Wstawianie i wybierz na niej Obrazy oraz wskaż plik z obrazem.
• Do wstawienia filmu użyj karty Wstawianie i wybierz Wideo → Wideo z pliku. Pamiętaj o tym, aby pliki z dźwiękami i filmami znajdowały się w katalogu z prezentacją. Nie stają się one integralną częścią prezentacji (tak jak obrazki), lecz są z niej wywoływane. Niestety, na niektórych komputerach może brakować odpowiedniego oprogramowania, a jeśli jest, to może uruchamiać się bardzo wolno w nowym oknie. Wykorzystuj filmy tylko wtedy, kiedy jest to konieczne.
• Aby wstawić na slajd hiperłącze, zaznacz tekst lub obrazek, który ma być odsyłaczem, i wybierz Wstawianie → Hiperłącze. Kliknięcie hiperłącza może uruchamiać przeglądarkę internetową lub inny program.

Jeśli wstawisz do prezentacji film, dźwięk lub hiperłącze, koniecznie wypróbuj, jak całość działa na komputerze, na którym będziesz prowadzić pokaz.

Obiekty znajdujące się na slajdach możesz animować (rys. 3).

• Kliknij kartę Animacje.
• Zaznacz na slajdzie obiekt, który chcesz animować, i wybierz rodzaj efektu (Wejście, Wyróżnienie i Wyjście).

• W sekcji Chronometraż w polu Początek wybierz np. opcję Z poprzednią (a nie Po kliknięciu, bo podczas pokazu łatwo zapomnieć, że trzeba kliknąć myszą, aby uruchomić efekt), i ustal szybkość animacji.

Rys. 3. Ustawienie animacji obiektu na slajdzie

Efekty animacji są numerowane, widać je w okienku i można zmieniać ich kolejność. Dwukrotne kliknięcie ikony efektu powoduje otwarcie okna, w którym ustala się szczegóły, np. to, czy efekt ma dotyczyć całego tekstu, wyrazów lub liter.

Warto jeszcze dodać przejścia slajdów (na karcie Przejścia).

• Wybierz rodzaj przejścia, jego szybkość oraz sposób przełączania (rys. 4).

Rys. 4. Ustawianie przejść slajdów

W prezentacji typu Pecha Kucha przełączanie slajdu odbywa się automatycznie po 20 sekundach. Wszystkie te ustawienia możesz zastosować do wszystkich slajdów lub do niektórych z nich. Jeśli chcesz zastosować różne przejścia slajdów, możesz wybrać przejście losowe (umieszczone na końcu listy).

• Na ostatnim slajdzie podaj nazwiska autorów i źródła pochodzenia obcych materiałów wykorzystanych w prezentacji. Możesz tu również podać swój adres e-mail, aby odbiorcy prezentacji mogli się z tobą skontaktować.

• Uważnie przeczytaj wszystkie teksty umieszczone przez siebie na slajdach i popraw ewentualne błędy (niestety, w programie PowerPoint nie ma możliwości wstawienia twardej spacji, jak w Wordzie, można jedynie użyć klawiszy Shift+Enter, aby wymusić przejście do następnego wiersza).
• Sprawdź też, czy kolejność animacji obiektów jest właściwa i czy działają wszystkie automatyczne przejścia.
• Przygotuj Notatki zawierające omówienie prezentacji – pomogą ci one w sprawnym przeprowadzeniu pokazu.

Na koniec musisz jeszcze sprawdzić, jak twoja prezentacja będzie wyglądała w trybie Pokaz slajdów (klawisz funkcyjny F5).

W tym trybie możesz na slajdzie coś narysować odręcznie, podkreślić lub zaznaczyć za pomocą ołówka w obrazkowym menu. Możesz też wymusić przejście do następnego slajdu lub powrót do poprzedniego (strzałkami na ekranie lub z klawiatury).

Przejście do następnego efektu na slajdzie lub następnego slajdu może następować również po kliknięciu (lewym przyciskiem myszy), naciśnięciu klawisza spacji albo klawisza Enter.

Przygotowanie pokazu prezentacji

Twoja prezentacja jest już gotowa. Aby pokaz przebiegał sprawnie i zaciekawił słuchaczy, zapamiętaj poniższe wskazówki i stosuj je w praktyce.

• Przed pokazem publicznym przećwicz prowadzenie prezentacji. Opowiedz o niej, korzystając z przygotowanych notatek. Zgraj tempo opowiadania z czasem wyświetlania poszczególnych slajdów. (W prezentacji Pecha Kucha liczy się dostosowanie wypowiedzi do krótkiego czasu projekcji slajdu).
• Podczas pokazu patrz na słuchaczy. Jeśli peszy cię duże grono, wybierz sobie trzy osoby znajdujące się w różnych miejscach sali. Każdą nową myśl (zagadnienie prezentacji) kieruj do innej osoby.
• Nie czytaj tekstu z ekranu – zerkaj na niego tylko czasami i sprawdzaj, czy to, co mówisz, jest zgodne z tym, co widać na ekranie.
• Jeśli pokaz wymaga sterowania (wywoływania efektów, otwierania innych programów, klikania myszą, aby przejść do kolejnych slajdów), można prowadzić go zespołowo lub skorzystać z pilota do komputera.
• Na zakończenie przedstaw swoje wnioski na prezentowany temat; warto zobrazować je animacją.
• Podziękuj słuchaczom za uwagę.

 Źródło: wsipnet.pl

Temat: Rozszerzona rzeczywistość – tuż obok i kosmos

Zaloguj się Platformę WSiPnet - otwórz podręcznik - https://app.wsipnet.pl/podreczniki/strona/149906

Zapisz temat w zeszycie, Zapoznaj się z tematem i wykonaj ćwiczenia z lekcji.

Dowiesz się jak:

ROZSZERZONA RZECZYWISTOŚĆ - CO TO JEST?

Jedziesz samochodem do supermarketu. Jazda może być łatwiejsza, bo na przedniej szybie auta komputer pokładowy wyświetla informacje o warunkach drogowych i ostrzega przed możliwymi kolizjami oraz korkami na trasie. W sklepie nie potrzebujesz kartki z listą zakupów, ponieważ już ją masz przed oczami – wyświetlaną na szkłach okularów. Szybko idziesz w odpowiednie miejsca w poszukiwaniu potrzebnych produktów – w orientacji pomagają ci wskazówki ze smartfonu skomunikowanego z okularami. Skaner wykrył, że batonik, który trzymasz w ręku, nie powinien się znaleźć w koszyku – zawiera orzeszki, na które masz uczulenie. Odkładasz go na regał i wybierasz inny, wskazany przez smartfon. Zauważasz na półce ładną porcelanową filiżankę – mrugasz, żeby zrobić jej zdjęcie swoimi okularami, i wysyłasz do mamy z pytaniem, czy kupić… Oto rozszerzona rzeczywistość w praktyce.
Rozszerzona rzeczywistość (AR, akronim od ang. augmented reality; czytaj: ogmentyd rijelity) to interaktywny system łączący świat realny z wirtualnym. Zazwyczaj wykorzystuje obraz z kamery, na który w czasie rzeczywistym są nakładane trójwymiarowa grafika oraz dźwięk.

Rzeczywistość rozszerzona nie jest synonimem rzeczywistości wirtualnej ( akronim od ang. virtual reality; czytaj: werczułal rijelity). Technologia VR polega na kreowaniu otoczenia realnego (symulacje komputerowe) lub fikcyjnego (gry komputerowe).

Rozszerzoną rzeczywistość stosuje się w wielu dziedzinach, m.in.:

• w grach – np. dzięki technologiom AR i GPS w Pokémon Go gracz wyposażony w smartfon z kamerą „chwyta” pokemony widoczne na tle rzeczywistego otoczenia;
• w systemach nawigacji – systemy oparte na AR nakładają informacje związane z trasą na to, co użytkownik widzi na ekranie;
• w galeriach, muzeach i innych tego typu placówkach – po nakierowaniu urządzenia mobilnego lub specjalnych okularów na eksponat na ekranie lub szkłach wyświetlają się dodatkowe materiały multimedialne na jego temat, np. ukazuje się świat generowany na podstawie treści obrazu, obiekt archeologiczny jest rekonstruowany;
• w edukacji – dzięki technologii AR można w atrakcyjny sposób rozpocząć przygodę z astronomią (więcej na ten temat w lekcji 5.4), wykonywać doświadczenia niemożliwe do zrealizowania w danych warunkach; studenci medycyny mogą przeprowadzać zabiegi na niby w warunkach podobnych do prawdziwych;
• w medycynie – zastosowanie technologii AR wspomaga obrazowanie, diagnostykę oraz zabiegi, np. specjaliści z warszawskiej Kliniki Kardiologii i Angiologii Interwencyjnej podczas zabiegu udrażniania tętnic wieńcowych używają reagujących na polecenia głosowe okularów Google Glass, dzięki którym mogą jednocześnie wykonywać operację i obserwować trójwymiarowe obrazy tomografii komputerowej serca pacjenta;
• w turystyce – technologię AR wykorzystuje m.in. aplikacja stworzona na zamówienie Gdańskiej Organizacji Turystycznej prezentująca nieszablonowe lub nieoznakowane szlaki turystyczne;
• w przemyśle odzieżowym, kosmetycznym i meblarskim – technologia AR pozwala stworzyć wirtualną przymierzalnię, która ułatwia zakupy online (na odbicie sylwetki lub twarzy użytkownika aplikacji są nakładane ubrania, akcesoria czy makijaż, na obraz danego pomieszczenia z kamery są nanoszone meble, dzięki czemu można sprawdzić, czy się zmieszczą i będą się komponować z pozostałym wyposażeniem);
• w lotnictwie i motoryzacji – instrumenty pokładowe pokazują pilotom / kierowcom dane na temat ukształtowania terenu, który widzą przed sobą lub którego nie widzą z powodu złych warunków atmosferycznych (poprawia się bezpieczeństwo jazdy, bo kierowca nie musi odrywać wzroku od drogi), aplikacja serwisowa podpowiada mechanikowi, jak naprawić konkretną część – pokazuje i omawia kolejne czynności, nakładając informacje na to, co mechanik aktualnie widzi.

Rys. 1. Przykłady wykorzystania technologii rozszerzonej rzeczywistości

Przeanalizuj działanie aplikacji, które wykorzystują technologię rozszerzonej rzeczywistości.

GOOGLE EARTH

Program Google Earth ma bardzo rozbudowany system informacji oraz wizualizacji, dzięki czemu ma też wiele cech rozszerzonej rzeczywistości i z biegiem czasu zyskuje ich coraz więcej.
W aplikacji Google Earth można korzystać z wielu ciekawych narzędzi, takich jak:

• nawigacja 3D;
• wyszukiwanie miejscowości i planowanie tras;
• współpraca z odbiornikami GPS;
• baza hoteli, centrów rozrywki, restauracji, stacji benzynowych itp.;
• wyświetlanie granic administracyjnych i tras komunikacyjnych;
• wyświetlanie nazw miejscowości i obiektów geograficznych;
• pomiar odległości między zaznaczonymi punktami;
• panoramiczny widok ulicy;
• wyświetlanie modeli budynków w 3D (w tym zwiedzanie i np. oglądanie muzeów);
• symulator lotu;
• eksploracja nieba, kosmosu, Marsa i Księżyca;
• oglądanie przeszłości (wyświetlenie widoku danego miejsca sprzed lat – to jak daleko można cofnąć się w czasie, zależy tylko od istniejącego zbioru fotografii archiwalnych);
• wyprawy na dno oceanów;
• tryb „Odkrywca” (można odbyć przygotowane i wyreżyserowane wycieczki po wybranych miastach, budynkach oraz miejscach i zobaczyć je z zupełnie nowej perspektywy);
• trójwymiarowe mapy.

Rys. 2. Fragment strony głównej Google Earth

MIASTO SPRZED LAT

Polską aplikacją wykorzystującą technologię rozszerzonej rzeczywistości jest Miasto Warszawa 44. Została ona przygotowana na smartfony z systemem Android lub iOS przez firmę CTA.ai oraz Muzeum Powstania Warszawskiego w 70. rocznicę wybuchu powstania warszawskiego. Po uruchomieniu aplikacji można obejrzeć zdjęcia i film z powstania warszawskiego, a podczas zwiedzania wystaw na terenie muzeum uruchamiać za pomocą kodów QR dodatkowe opisy, filmy, zdjęcia oraz wyświetlać trójwymiarowe modele postaci powstańców.

Rys. 3. Ekran startowy aplikacji Miasto Warszawa 44

KOSMOS W TWOIM TELEFONIE

Aby obserwować nocne niebo za pomocą telefonu lub tabletu, na który pobrano aplikację wykorzystującą technologię rozszerzonej rzeczywistości, trzeba aktywować geolokalizację oraz przyznać dostęp do kamery. Po skierowaniu kamery w niebo aplikacja skanuje widok, a następnie nakłada na obraz z kamery cyfrową mapę uwzględniającą położenie urządzenia – z obiektami znajdującymi się nad naszą głową.
Bezpłatna androidowa aplikacja Sky Map powstała w 2007 r. jako Google Sky Map, a pięć lat później jej kod został udostępniony na zasadzie open source. W menu można ograniczyć warstwy i wskazać elementy, które będą widoczne na podglądzie, np. gwiazdy, planety, horyzont. Wbudowana wyszukiwarka informuje, w którą stronę należy obrócić urządzenie, aby ujrzeć wybrany obiekt.

Rys. 1. Obraz z aplikacji Sky Map

W przypadku Star Walk 2 (pełne płatne wersje dostępne są dla systemów iOS i Android, okrojoną bezpłatną wersję aplikacji można pobrać na Androida) wystarczy stuknąć w wybrany obiekt na ekranie, aby wyświetliły się: nazwa, opis, galeria zdjęć wykonanych przez teleskopy oraz model 3D. Ciekawostkę stanowi funkcja obrazowania gwiazdozbiorów – po jej wybraniu na ekranie pokazują się stworzenia, rzeczy i postaci, od których gwiazdozbiory wzięły swoje nazwy.

Rys. 2. Obraz z aplikacji Star Walk 2

Stellarium to płatna aplikacja dla Androida wykorzystująca znany ci już z klasy 6 program desktopowy. Pozwala m.in. dopasować stopień „zanieczyszczenia” nocnego nieba światłem oraz jasność – dla lepszej widoczności Drogi Mlecznej. Wizualizacje gwiazdozbiorów mają charakter kulturowy, można wybrać ilustracje nawiązujące np. do kultury chińskiej, nordyckiej, egipskiej czy polinezyjskiej.
Wśród bezpłatnych i płatnych „kosmicznych” aplikacji wyróżniają się również:

• Milky Way – polska aplikacja przeznaczona do obserwacji nieba, dostępna dla użytkowników iPadów i iPhonów;
• Satellite AR – aplikacja pozwalająca śledzić lokalizację różnych satelitów, w tym Międzynarodowej Stacji Kosmicznej;
• Our Universe AR – po skierowaniu kamery na obraz wybranego ciała niebieskiego, wydrukowany wcześniej z serwisu międzynarodowego projektu Faulkes Telescope, i zeskanowaniu znacznika aplikacja prezentuje trójwymiarowy model planety bądź gwiazdy oraz podaje kluczowe informacje i ciekawostki na jej temat.

Źródło: wsipnet.pl

Temat: Podsumowanie i utrwalenie wiadomości - test.

Klasa VIIa 10.06.2020 r.

Dziś do rozwiązania test podsumowujący pracę na lekcjach informatyki.

Masz tylko jedno podejście.

Proszę czytać dokładnie pytanie i analizować podane odpowiedzi.

Zaloguj się na platformie  wsipnet.pl i rozwiąż test. - https://app.wsipnet.pl/sc-194741/wall/index

 Powodzenia.

Temat: Podsumowanie i utrwalenie wiadomości - test.

Klasa VIb 10.06.2020 r.

Dziś do rozwiązania test podsumowujący pracę na lekcjach informatyki.

Masz tylko jedno podejście.

Proszę czytać dokładnie pytanie i analizować podane odpowiedzi.

Zaloguj się na platformie  wsipnet.pl i rozwiąż test. -https://app.wsipnet.pl/sc-194740/wall/index

Powodzenia.

Temat: Doskonalenie umiejętności pisania na klawiaturze.

Jak sam temat sugeruje głównym celem dzisiejszej lekcji jest sprawdzenie i doskonalenie umiejętności szybkiego a jednocześnie bezbłędnego pisania, prowadzącego w efekcie do pisania bezwzrokowego.

Obejrzyj poniższy rysunek i przypomnij sobie jaki jest prawidłowy układ palców na klawiaturze.

Teraz zapraszam do sukcesywnej nauki. Pamiętaj, że na początku pisanie oraz prawidłowe układanie rąk może nie być łatwe. Zwłaszcza jeżeli chcesz wyzbyć się nawyków złego układania rąk bądź pisania tylko paroma palcami. Później prawidłowa pozycja rąk będzie dla ciebie naturalna a sumiennie ćwicząc szybko zaczniesz dostrzegać postępy. Najwygodniej można uczyć się pisać na klawiaturze w przeglądarce. Wystarczy skorzystać z popularnych aplikacji, które uruchamia się bezpośrednio w oknie Chrome, Firefox, Safari lub Internet Explorer. W Polsce najpopularniejszymi serwisami tego typu są: www.kurspisania.pl – szybkie pisanie na klawiaturze www.szybkiepisanienaklawiaturze.pl www.pisaniebezwzrokowe.pl.

Linki do stron:

https://www.pisaniebezwzrokowe.pl/szybkie_pisanie.html

https://kurspisania.pl/

http://www.szybkiepisanienaklawiaturze.pl/