18 maja 2026 r. uczniowie klas IV -VII obejrzeli w Tomaszowskim Domu Kultury spektakl pod tytułem „W Pustyni i w Sieci” w wykonaniu Poznańskiego Teatru Aktora. Wprawdzie ostatnio często mieli oni okazję do obcowania ze sztuką teatralną, pozwalającą na bezpośredni kontakt z żywym słowem, muzyką i grą aktorską, ale to wydarzenie na pewno pozostanie z nimi na długo. A to przede wszystkim dlatego, że poruszono w nim temat wyjątkowo bliski młodym ludziom, a mianowicie nadmierne korzystanie z komputera i przebywanie w świecie wirtualnych gier, nierzadko pełnych przemocy.

Główny bohater opowieści – Rafał - godzinami przesiaduje przed komputerem, nie widzi problemów, jakie dzieją się wokół niego, jest całkowicie pochłonięty przez świat wirtualny. Kiedy w wyniku nieszczęśliwego wypadku Ula (młodsza siostra Rafała) traci wzrok, chłopak na polecenie mamy pomaga jej w nauce, czytając na głos lektury. Robi to bardzo niechętnie, bo każdą wolną chwilę poświęca na grę, gdyż pragnie dorównać swojemu mistrzowi – komputerowemu geniuszowi Matiemu. W noc przed konkursem zasypia przed komputerem i zostaje obudzony przez głos maszyny. Proponuje ona Rafałowi udział w grze, na końcu której czka na niego nagroda - wzrok dla jego siostry. Wciągnięty do komputera bohater walczy o życie i zmaga się z wyzwaniami, w których wiedza z przeczytanych Uli książek okazuje się bardzo przydatna. Ukazane w grze komputerowe krainy i postacie nawiązywały m.in. do powieści H. Sienkiewicza „W pustyni i w puszczy” oraz do innych znanych młodzieży książek.

Spektakl „W Pustyni i w Sieci”  to niewątpliwie wartościowa lekcja profilaktyczna. Ostrzega przed uzależnieniem od wirtualnych gier, internetu oraz przed bezrefleksyjnym życiem w sieci. Wypływa z niego morał, że świat wirtualny to tylko ułuda, a prawdziwą miłość, przyjaźń i prawdziwych przyjaciół możemy spotkać jedynie w rzeczywistości. Zmusza także do refleksji nad tym, jak ważny jest umiar w korzystaniu z nowych technologii.

Sztuka spotkała się z żywiołowym odbiorem, gdyż zawierała elementy humorystyczne. Uczniów zachwyciła także barwna, urozmaicona dynamicznymi laserowymi iluminacjami scenografia. Niesamowite wrażenie wywołały pojawiające się na scenie lalki teatralne i rozwiązania kostiumowe. Ta widowiskowa oprawa wizualna skutecznie przyciągała uwagę młodego odbiorcy. Kolejną atrakcją było to, że publiczność nie była tylko biernym obserwatorem, gdyż aktorzy zaprosili uczniów na scenę, czyniąc z nich uczestników ukazanej historii.

Wyjazd łączył przyjemne z pożytecznym.

                                                                                                                                        Aneta Mużacz

W dniu 14.05.2026 r. w Zespole Szkół i Przedszkola w Tarnawatce odbyło się spotkanie uczniów klas I–III oraz IV–VIII z funkcjonariuszami Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Lubelskim. Spotkanie zostało zorganizowane w ramach akcji „Misja 112 – jeden numer, tysiąc szans”.

Celem prelekcji było przybliżenie uczniom zasad korzystania z numeru alarmowego 112 oraz uświadomienie, w jakich sytuacjach należy z niego korzystać. Policjanci wyjaśnili dzieciom i młodzieży, czym jest numer alarmowy 112, kiedy należy dzwonić po pomoc oraz jakie informacje trzeba przekazać dyspozytorowi podczas rozmowy.

Podczas spotkania omówiono przebieg rozmowy z operatorem numeru alarmowego. Uczniowie dowiedzieli się, jak należy się zachować podczas zgłaszania zdarzenia, dlaczego ważne jest zachowanie spokoju oraz podawanie dokładnych informacji dotyczących miejsca i rodzaju zagrożenia. Funkcjonariusze podkreślili również, że numer 112 służy wyłącznie do zgłaszania sytuacji zagrażających życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu.

Dodatkowo policjanci zaprezentowali uczniom przykładowy film edukacyjny pokazujący, w jaki sposób prawidłowo wykonać połączenie na numer alarmowy 112 oraz jak przebiega rozmowa z dyspozytorem. Dzięki temu uczniowie mogli zobaczyć, jak wygląda zgłoszenie sytuacji alarmowej w praktyce i jakie informacje są najważniejsze podczas rozmowy

Funkcjonariusze przedstawili również przykładowe sytuacje wymagające wezwania pomocy, takie jak:
• wypadki drogowe,
• pożary,
• zasłabnięcia,
• zaginięcia,
• akty przemocy,
• inne sytuacje zagrożenia życia i zdrowia.

Spotkanie miało charakter edukacyjny i profilaktyczny. Uczniowie z zaciekawieniem słuchali przekazywanych informacji oraz z dużym zainteresowaniem oglądali materiał edukacyjny.. Dzięki spotkaniu uczestnicy poszerzyli swoją wiedzę na temat bezpieczeństwa oraz właściwego reagowania w sytuacjach zagrożenia.

Serdecznie dziękujemy funkcjonariuszom Policji za przeprowadzenie wartościowej i interesującej prelekcji.

Julita Majdanik

Dnia 12 maja 2026 r. w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Lub. odbyła się miła uroczystość, na którą zostali zaproszeni także nasi młodzi twórcy. Podczas spotkania laureaci powiatowego etapu Ogólnopolskiego Strażackiego Konkursu Plastycznego tegorocznej edycji otrzymali z rąk organizatorów dyplomy i nagrody. Wśród nagrodzonych znaleźli się: Oliwier Zielonka (wyróżnienie w grupie „Przedszkola”), Aleksandra Dąbrowska (wyróżnienie w grupie „SP kl. I- IV), Jakub Jakimczuk (wyróżnienie w grupie „SP kl. V- VIII”) oraz Joanna Morwińska (wyróżnienie w grupie „SP kl. V- VIII”).

Gratulujemy naszym młodym plastykom sukcesu i życzymy dalszych osiągnięć na polu sztuki!

Testy umiejętności trzecioklasisty odbyły się w dniach 5 i 6 maja 2026 roku. Przed rozpoczęciem testów dyrektor szkoły pani Dorota Ciećko spotkała się z uczniami. Podczas krótkiego spotkania życzyła uczniom spokoju, wiary we własne możliwości oraz powodzenia w rozwiązywaniu zadań, podkreślając, że zdobyta wiedza i systematyczna praca z pewnością przyniosą dobre efekty. Celem przeprowadzenia testów było podsumowanie wiedzy i umiejętności uczniów po klasie trzeciej oraz wskazanie obszarów wymagających dalszego doskonalenia.

Do  testów przystąpiło  39 uczniów z klas trzecich. 5 maja uczniowie rozwiązywali zadania sprawdzające umiejętność czytania ze zrozumieniem, pisania oraz znajomość podstawowych zasad językowych. Test pozwoli ocenić poziom opanowania kompetencji językowych po pierwszym etapie edukacyjnym. Drugiego dnia - 6 maja mierzyli się z zadaniami matematycznymi obejmującymi liczenie, rozwiązywanie zadań tekstowych oraz logiczne myślenie. Sprawdzano umiejętność praktycznego zastosowania wiedzy matematycznej. Liczymy na dobre wyniki.

Elżbieta Jakubczak

5 maja 2026 roku uczniowie klas szóstej, siódmych i ósmych Szkoły Podstawowej w Tarnawatce obejrzeli w Tomaszowskim Domu Kultury spektakl pt.„Kochając różę” w wykonaniu Tego Teatru z Wrocławia. Przedstawienie trwało 70 minut. Reżyserem był Maciej Bizuga, muzykę skomponował Kacper Jurkszat, a scenariusz napisała Klaudia Wiśniewska.

Spektakl zaskoczył widzów odejściem od dosłownej fabuły lektury obowiązkowej Antoine’a de Saint Exupery’ego „Mały Książę”. Zamiast tego ukazał współczesną historię dziewczynki – Róży, która w samotności zmaga się z trudną rzeczywistością: ojcem uciekającym w nałóg i matką pochłoniętą pracą. Ta reinterpretacja znanego motywu (pijaka i biznesmena) pozwoliła widzom spojrzeć na problemy młodych ludzi w dzisiejszym świecie i odnaleźć w nich echo uniwersalnych prawd o człowieku i krytykę współczesnych dorosłych.

Najważniejszą wartością spektaklu było ukazanie, jak ogromne znaczenie ma umiejętność przeżywania i wyrażania emocji. Róża początkowo tłumi swoje uczucia, czeka – na uwagę, miłość, obecność. Z czasem jednak zaczyna rozumieć, że milczenie i bierne oczekiwanie nie prowadzą do zmiany. Jej dojrzewanie polega na odnalezieniu własnego głosu – na odwadze mówienia o bólu, tęsknocie i potrzebach. Spektakl uczy więc, że emocje nie są słabością, lecz drogowskazem prowadzącym do prawdy o sobie. Namówił ją do zmiany i komunikacji z dorosłymi Leon, którego traktowała jak przyjaciela, ale zadał jej ból, gdy wyjechał, zostawiając ją z problemami jak rodzice..

Kolejnym istotnym przesłaniem jest krytyka świata dorosłych, którzy – podobnie jak bohaterowie-mieszkańcy planet w „Małym Księciu” – często zatracają się w swoich sprawach, zapominając o tym, co najważniejsze. Rodzice Róży żyją „na własnych planetach”: ojciec w świecie ucieczki od problemów, matka w świecie kariery. Ich postawy pokazują, jak łatwo można stracić więź z drugim człowiekiem, gdy zabraknie uważności i obecności. Spektakl skłania do refleksji, że prawdziwe relacje wymagają czasu, zaangażowania i gotowości do słuchania.

Symboliczny dźwięk tykającego zegara podkreślał motyw czasu i czekania. Róża czekała na miłość i bliskość, jednak zrozumiała, że życie nie powinno być odkładane „na później”. Ten motyw ma głęboki sens – przypomina, że każda chwila jest niepowtarzalna, a odkładanie uczuć i rozmów może prowadzić do samotności i niezrozumienia. Bohaterowie porozumiewali się cytatami z lektury, niektóre nabrały nawet nowych znaczeń.

Spektakl porusza także temat poszukiwania sensu i tożsamości. Bohaterka stopniowo odkrywa, że mimo trudnych doświadczeń ma wpływ na swoje życie. Uczy się budować relacje i odnajdywać wartość w sobie. To bardzo ważne przesłanie dla młodych widzów – pokazuje, że nawet w niesprzyjających warunkach można dojrzewać emocjonalnie i rozwijać wrażliwość.

Twórcy przypominają również o idei obecnej w twórczości – że „najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”. Spektakl uświadamia, że prawdziwe wartości – miłość, przyjaźń, bliskość – nie są materialne ani oczywiste, lecz wymagają uważności i serca. Każdy człowiek może być „osobną planetą”, pełną tajemnic, które odkrywamy.

Przedstawienie skłaniało do refleksji nad współczesnym światem, w którym często brakuje czasu na zatrzymanie się i zauważenie drugiego człowieka. Pokazywało, że wrażliwość nie jest słabością ani naiwnością, lecz siłą pozwalającą budować autentyczne więzi.
Uczniowie klasy 7 a wyznali, że dziwna postać Bartka, kolegi Róży z zajęć kółka teatralnego drażniła ich. To również stanowi odzwierciedlenie codziennych przypadków, gdy irytuje nas ktoś, drażni pychą czy zarozumiałością. Wyciągnęli z tego naukę:takie jest życie i tacy bywają ludzie.

Wyjazd  był dla uczniów nie tylko spotkaniem ze sztuką, ale przede wszystkim ważną lekcją. Spektakl pozostawił nam wiele pytań i przemyśleń, zachęcając do pielęgnowania tego, co w życiu najcenniejsze – relacji, empatii i miłości.

                                                                     Małgorzata Knafel