Taniec Polonez

 

 

Dzisiaj w apelu my występujemy.

O naszej Ojczyźnie mówić będziemy.

Polska Ojczyzną naszą jest -

wiedzą to przedszkolaki i ty o tym wiesz.

Piękniejszej krainy nigdzie nie znajdziecie,

choćbyście wędrowali wzdłuż i wszerz po calutkim świecie.

 

 

Co to jest Polska?

 

- Co to jest Polska? – spytał Jaś w przedszkolu.

Polska -  to wieś i las, i zboże w polu,

i szosa, którą pędzi do miasta autobus,

i samolot, co leci wysoko nad tobą.

 

Polska – to miasto, strumień i rzeka,

i komin fabryczny, co dymi z daleka,

a nawet obłoki, gdy nad nami mkną.

Polska to jest także twój rodzinny dom.

 

- A przedszkole?

Tak – i przedszkole, i róża w ogrodzie, i książka na stole.

 

                                                                 Czesław Janczarski

 

 

* * *

 

Tu ścieżka, po której idę.

Tu łąka, gdzie zrywam kwiatki.

Tu łan zboża,

gdzie najbardziej niebieskie

pod niebieskim niebem

wyrosły bławatki.

Co to jest Ojczyzna?

To „dzień dobry” - po polsku.

To słowo „chleb”

w ustach mojej matki.

To jutro z rąk mojego ojca.

Co to jest Polska?

Polska to moja Ojczyzna.                                         

                                          

                                       Teresa Ferenc

 

Słowa ojczyste

 

...A w tej naszej Ojczyźnie

wiatr piosenkę nam gwiżdże.

Szumią kłosy i brzozy, i sosny.

Lecz najmilszym w niej dźwiękiem

polska mowa brzmi pięknie,

słowa, które z tej ziemi  wyrosły.

 

Towarzyszą nam wszędzie:

w marszu, w hymnie, w kolędzie;

i zabawa je rodzi, i praca.

Odbijają się w gwiazdach,

ptak je niesie do gniazda,

kiedy wiosną do kraju powraca.

 

Na „dzień dobry” co rano,

na wieczorne „dobranoc”

są przy tobie, dopóki nie uśniesz.

Niech śpiewają i płyną

nad rodzinna krainą,

niech w niej mieszka i spokój, i uśmiech.

 

                                                                   Hanna Łochocka

 

 

Piosenka „To nasza Ojczyzna”

 

Popatrz na niebo błękitne, popatrz, jak wiatr goni chmury.

Wiosna zielenią tu kwitnie, jesień ma kolor purpury.

 

Ziemio rodzinna, ziemio ojczysta,

jesteś w powietrzu, wodzie i w liściach.

Tyś naszym domem, szczęścia iskierką

i najpiękniejszą naszą piosenką.

 

Trawy na łąkach się złocą i karmi nas ziemia żyzna,

 a księżyc błyszczący nocą szepce: „To nasza Ojczyzna”.

 

Ziemio rodzinna...

 

 

Mam Ojczyznę

 

Mam Ojczyznę piękną, dużą

i Ojczyznę małą swoją.

Pierwsza – to mój kraj rodzinny,

druga – to rodzinna wioska.

 

Pierwszą Wisła przepasuje

i w koronę Tatry stroją.

W drugiej strumyk tańczy w trawie

a w jaśminach słowik kląska.

 

                                              Hanna Łochocka

 

 

Moja wioska

 

Kocham swoją wioskę.

Tu ludzie wszyscy

są tacy dobrzy

i tacy bliscy.

 

Gdy idę polem,

lasem i łąką,

cieszy mnie zieleń,

chmury i słonko.

 

Kocham swą wioskę:

pola i zboże,

pachnące łąki,

wody w jeziorze...

 

Lasy i sady

w złocistych listkach.

Bo tu jest moja

ziemia ojczysta.

                               

                               Franciszek Kobryńczuk

 

 

Szkoła w łódce

 

Choć nie jestem jeszcze duży,

plan mam bardzo śmiały.

Płynąc łódką z biegiem Wisły,

kraj mój poznam cały.

 

Zwiedzę Kraków – a w Krakowie

Wawel, Sukiennice,

Stary Rynek i Barbakan

oraz kamienice.

 

Toruń. W mieście Kopernika

stoi Krzywa Wieża.

Poznam ją i znów popłynę

tam, gdzie Wisła zmierza.

 

Wkrótce będę nad Bałtykiem,

dotrę do Trójmiasta.

Ujrzę Sopot, Gdańsk i Gdynię.

Piękne to są miasta!

 

 

                                        Małgorzata Barańska

 

 

Warszawska zabawa

 

Autor: Po czym poznałbyś Warszawę,

           gdybyś nagle na ulicy wylądował dziś w stolicy?

 

Janek: Ja bym poznał po kolumnie,

           co w obłoki patrzy dumnie.

           Zygmunt III na niej stoi

           i piorunów się nie boi.

           Ja więc tego króla sławię,

           bo króluje wciąż w Warszawie.

 

Adaś: Najważniejsze jest Powiśle...

          Słowo daję, że tak myślę,

          bo tam pomnik jest Syrenki,

          uniesiony w Wisły błękit.

          Tę Syrenkę ma Warszawa

          w swoim herbie. Jasna sprawa? (...)

 

Kazik: Wspomnę jeszcze o Łazienkach,

            bo to jest rezerwat piękna,

            po nich poznałbym Warszawę;

            pałac bieli się nad stawem.

 

Autor: Każdy z was miał swoją rację,

           każdy własne obserwacje.

           A z nich wszystkich tu wyrasta

           zarys najdroższego miasta.

 

                                                 Jerzy Kierst

 

 

Piosenka  „Płynie Wisła”

 

Płynie Wisła, płynie po polskiej krainie, po polskiej krainie.

Zobaczyła Kraków, pewnie go nie minie,

zobaczyła Kraków, pewnie go nie minie.

 

Zobaczyła Kraków, wnet go pokochała, wnet go pokochała,

a w dowód miłości wstęgą opasała,

a w dowód miłości wstęgą opasała.

 

Nad moją kolebką matka się schylała, matka się schylała

i po polsku pacierz mówić nauczała,

i po polsku pacierz mówić nauczała.

 

Ojcze nasz i Zdrowaś i Skład Apostolski, i Skład Apostolski,

bym do samej śmierci kochał naród polski,

bym do samej śmierci kochał naród polski.

 

Bo ten naród polski ma ten urok w sobie, ma ten urok w sobie -

kogo raz pokochał, nie zapomni w grobie,

kogo raz pokochał, nie zapomni w grobie.

 

Płynie Wisła, płynie po polskiej krainie, po polskiej krainie.

A dopóki płynie, Polska nie zaginie,

a dopóki płynie, Polska nie zaginie.

 

 

 

My Polacy, tak jak każdy naród, mamy swoje symbole narodowe. Jednym

z symboli naszego państwa jest biało – czerwona flaga.

 

 

Barwy ojczyste

 

Powiewa flaga, gdy wiatr się zerwie,

a na tej fladze jest biel i czerwień.

 

Czerwień to miłość, biel - serce czyste.

Piękne są nasze barwy ojczyste.

 

                                               Czesław Janczarski

 

 

Godłem Polski jest wizerunek białego orła w koronie w czerwonym polu.

 

 

A orzeł biały: polski, wyniosły, cudny,

z którego każdy Polak jest dumny.

Ten znak każde dziecko rozpoznaje,

czci go i hołd mu oddaje.

 

 

Najważniejszą pieśnią dla wszystkich Polaków jest nasz hymn narodowy: „Mazurek Dąbrowskiego”. Zaśpiewajmy go wspólnie. Baczność!

 

Hymn „Jeszcze Polska nie zginęła”

 

 

Spocznij!

 

Symbole narodowe to hymn, godło, flaga, ale także wszystko to, z czego możemy być dumni jako Polacy: to stroje ludowe, mundur wojskowy, tradycje, legendy. To nasz skarb narodowy.

 

 

Piękna jest nasza ziemia

 

Piękna jest nasza ziemia,

przejrzysty nad nią błękit.

Piękna jest nasza mowa

i pieśni, i piosenki.

 

Piękna jest nasza Wisła

Od gór dalekich do morza.

Piękne są nasze dęby,

topola, sosna i brzoza.

 

Piękna jest nasza szkoła

i piękna zieleń boiska.

Strumień jest piękny i łąka,

i zboża fala złocista.

 

I piękna jest Warszawa

w blasku neonów i okien,

i szybki lot odrzutowca,

co ginie pod obłokiem.

 

Piękny jest Biały Orzeł.

Piękna jest biel i czerwień.

Piękna nasza Ojczyzno,

kochać będziemy cię wiernie!

 

                                 Czesław Janczarski

 

 

Taniec Trojak

 

 

Czym będę?

 

Nieraz, gdy sobie

w kątku usiądę,

to myślę o tym,

czym też ja będę?

 

Trudno się zawsze

trzymać mamusi,

bo każdy człowiek

kimś być musi.

 

Więc może będę

dzielnym ułanem,

lub w cichej wiosce

skromnym plebanem.

 

Może też inną

pójdę kolejką:

będę malarzem,

jak nasz Matejko.

 

A może sobie

i to zdobędę,

że ziemię ojców

uprawiać będę.

 

Lecz jakimkolwiek

iść będę szlakiem:

zawsze zostanę

dobrym Polakiem!

 

                       Władysław Bełza

 

 

 

 

Kim chcę być?

 

Dziadek spytał mnie dziś rano,

czy chcę zostać patriotą.

Nie wiedziałem, co to znaczy,

więc wyjaśnił mi z ochotą:

 

„Patriotą nazwę tego,

kto Ojczyznę swą szanuje,

kto jej broni, jeśli trzeba,

dla niej uczy się, pracuje.

 

Patriota w swej Ojczyźnie

zawsze czuje się jak w domu.

Chętnie gości tu zaprasza,

lecz nie odda go nikomu!”

 

Dziadek spytał mnie dziś rano,

czy chcę zostać patriotą.

Zrozumiałem, co to znaczy,

przytaknąłem więc z ochotą!

 

                                             Małgorzata Barańska

 

 

Piosenka „Jak długo w sercach naszych”

 

Jak długo w sercach naszych choć kropla polskiej krwi,

jak długo w sercach naszych ojczysta miłość tkwi.

 

Stać będzie kraj nasz cały, stać będzie Piastów gród,

zwycięży Orzeł Biały, zwycięży polski lud.

 

Jak długo na Wawelu brzmi zygmuntowski dzwon,

jak długo z gór karpackich rozbrzmiewa polski ton.

 

Stać będzie kraj nasz cały...

 

 

To jest Polska

 

Kiedy nagle las zaszumi,                                                    Gdy zobaczysz płowe wrzosy

Mowę sosny gdy zrozumiesz...                                          rozbłyskane w kroplach rosy...

To jest Polska.                                                                    To jest Polska.

 

Gdy zobaczysz gdzieś topole                                             Kiedy drogim jest ci w życiu

królujące ponad polem...                                                    żyto srebrne przy księżycu...

To jest Polska.                                                                    To jest Polska.

 

Ujrzysz biały krzyż wycięty,

     hełm i pod nim piasek święty...

                                                    To jest Polska.

 

                                                                                                               Zbigniew Jerzyna

 

 

 

***

Po to walczył żołnierz,

świat męstwem zadziwił,

byśmy byli wolni,

wolni i szczęśliwi.

 

By szumiały pola,

żeby las wyrastał,

żeby budowano

piękne wsie i miasta.

 

Po to dzielny żołnierz

toczył niegdyś boje,

żeby więcej nigdy

nie było złych wojen.

 

 

 

 

Piosenka  „Zawsze niech będzie”

 

Niebo jak len, słońce jak sen - oto rysunek malucha.

I kilka słów, literek rząd, nieśmiało wciska się w kąt.

 

Zawsze niech będzie słońce, zawsze niech będzie niebo,

zawsze niech będzie mama, zawsze niech będę ja.

 

Druhu mój zważ ludzi i czas, ludzie tak pragną pokoju,

chociaż od trosk srebrzy się włos, serce powtarza na głos.

 

Zawsze niech będzie slońce...

 

 

***

Polska to dom - dom wielu serc.

Mieszkam w nim ja i mieszkać chcę.

To tutaj swe korzenie mam,

nie rzucę ich, nie pójdę w świat.

 

Do Unii też należeć chcę,

to drugi dom, więc cieszę się.

Dwa domy mam tak bliskie mi,

w jednym chcę żyć, w drugim chcę być.

 

 

Katechizm polskiego dziecka

 

-  Kto ty jesteś? Polak mały.                                             

-  Jaki znak twój? Orzeł Biały.

-  Gdzie ty mieszkasz? Między swemi.

-  W jakim kraju? W polskiej ziemi.          

-  Czym ta ziemia? Mą Ojczyzną.

-  Czym zdobyta? Krwią i blizną.

-  Czy ją kochasz? Kocham szczerze.

-  A w co wierzysz? W Polskę wierzę.

-  Coś ty dla niej? Wdzięczne dziecię.

-  Coś jej winien? Oddać życie.

                                                                  

                                                   Władysław Bełza

 

 

Zapamiętaj i wpisz w swoje serce:

 

Polska to nasz dom.

Dom, w którym są radości i smutki, chwile dobre i chwile złe, śmiech i łzy.

 

Polska to twoja i moja Ojczyzna.

Kochaj ją swoim dziecięcym serduszkiem jak można najgoręcej.

 

Poznaj jej piękną historię.

Pamiętaj o tych, którzy oddali swoje życie dla niej.

 

Szanuj i czcij nasze symbole narodowe.

Dbaj o nasze zwyczaje, tradycje i obrzędy.

 

Dbaj o piękną polską mowę.

Szanuj polską przyrodę.

 

Dla Ojczyzny ucz się i pracuj.

Bądź dumny z tego, że jesteś Polakiem.

 

 

 

Opracowanie: Barbara Tyrka – nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej