Sztuka czytania ma ogromne znaczenie dla rozwoju cywilizacji i kultury. Przez wieki książki były najważniejszym środkiem przekazywania wiedzy z pokolenia na pokolenie. Zawsze czytanie traktujmy jak kontakt z myślami innych ludzi zarówno żyjących współcześnie jak i tych, którzy już odeszli. Lektura uczy samodzielnego myślenia i lepszego rozumienia rzeczywistości. Książka dostarcza nam wzruszeń, kształtuję wrażliwość, postawy. Systematyczne czytanie rozbudza głód wiedzy i wyrabia nawyk obcowania z książką przez całe życie.

 Czytanie nie jest czynnością łatwą. Wymaga skupienia i dużego wysiłku intelektualnego, ale też korzyści z niego płynące są ogromne. Trzeba czytać stale, systematycznie, ciągle ćwiczyć tę umiejętność. Czytajmy dla własnej satysfakcji, dla własnego rozwoju, żeby wiedzieć więcej i być mądrzejszym. XIV Ogólnopolski Tydzień Czytania ma na celu poszerzać grono miłośników książek. W tym roku obchody trwały od 30 maja do 6 czerwca. W naszej bibliotece odbywały się dyskusyjne spotkania czytelnicze, wspólne czytanie, gry czytelnicze, zgaduj -zgadule. Spotkanie pod hasłem "Cała Polska i klasa IV czyta w bibliotekach" upłynęło w bardzo miłej atmosferze. Przedstawiłam dzieciom pozytywne strony czytania książek, zachęcałam do odwiedzania biblioteki i uczestniczenia podczas wakacji w różnych zajęciach czytelniczych. Następnie czytaliśmy "Poradnik hodowcy aniołów "Grzegorza Kasdepke. Wspólnie tworzyliśmy listę wymarzonych książek, które mamy okazję pozyskać do biblioteki.  W Polsce po raz pierwszy organizowano Noc Bibliotek a my na razie uruchomiliśmy wyobraźnię. Poznajcie ciekawą wizję Anny Palak z kl. IV.

Opowiadanie, którego akcja toczy się w bibliotece.
„Tam , gdzie byłam, coś widziałam,
Co nie mieści się w głowie.
O szczegółach tej przygody
Ta historia wam opowie.”

Ci, którzy na bieżąco śledzą stronę internetową ZSiP w Tarnawatce, niejednokrotnie natknęli się na artykuły o sukcesach recytatorskich uczniów szkoły podstawowej. Ważnym wydarzeniem w tej dziedzinie, i poniekąd zamykającym dany rok szkolny, jest Mały Konkurs Recytatorski, organizowany przez Wojewódzki Ośrodek Kultury w Lublinie.

Kasia Cepil i Kacper Litwińczuk, uczniowie klasy V Szkoły Podstawowej w Tarnawatce, w drodze eliminacji powiatowych do XXXIV edycji tegoż konkursu znaleźli się na liście trzech osób nominowanych do etapu wojewódzkiego. Rozegrał się on  w Lublinie 3 czerwca 2015 r. i okazał się bardzo owocny. Kasia zajęła II miejsce, zaś Kacper zdobył wyróżnienie. To wspaniałe osiągnięcia, których z całego serca im gratulujemy! 

Co jest w tym wszystkim niezwykłe? Kasia i Kacper chodzą do tej samej szkoły, do tej samej klasy. Mieszkają nie tylko w tej samej miejscowości, ale przy tej samej ulicy! Obydwoje traktują recytację jako niesamowitą przygodę. Jak wielka jest to dla nich frajda? Wystarczy spojrzeć na ich miny na zdjęciu…                                                                                                              

   Aneta Mużacz

Tym razem 2 czerwca 2015 roku zwiedzaliśmy Rzeszów, obejrzeliśmy sztukę teatralną "Ania z Zielonego Wzgórza" w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie i zachwycaliśmy się zespołem pałacowym i parkiem w Łańcucie. 

W wycieczce uczestniczyli czwartoklasiści, piątoklasiści i uczniowie klasy VI b pod kierownictwem pani Alicji Mazur i opieką pani Celiny Czerwonki oraz Małgorzaty Knafel.

Najpierw poznaliśmy historię Rzeszowa, ciekawostki z nim związane dzięki miłemu  przewodnikowi .Według ciekawej  relacji uczestniczki Zuzanny Źróbek z klasy IV najbardziej podobał się spektakl teatralny." Trzynastoletnia sierotka Ania z początku nie była akceptowana, lecz z czasem Maryla i Mateusz, którzy ja zaadaptowali to i pokochali. Bardzo lubię piękne i wzruszające historie. Najbardziej podobały mi się sceny, w których Ania zaprzyjaźnia się z Dianą i gdy Mateusz umarł. Najbardziej wzruszyłam się , gdy Ania postanowiła zrezygnować ze studiów i zostać na Zielonym Wzgórzu. Według mnie to było bardzo duże poświęcenie.
 W całym swoim życiu nie byłam na lepszej sztuce."
Potem stąpaliśmy po historycznych komnatach pałacu w Łańcucie. Największy zachwyt wzbudziła sala Balowa. Sensacje wywołały u niektórych eksponaty w powozowni. Podczas zwiedzania oranżerii i storczykarni miłośnicy akwariowych rybek byli popędzani przez głodomorów, bo elegancki  posiłek był na koniec w Pałacowej Restauracji. Na deser były pyszne lody.

Pogoda i dobre humory nam dopisały.