Temat dnia: Plony z sadu i ogrodu.

Temat zajęcia: Jakie to warzywo? – doskonalenie syntezy słuchowej. Nazywanie jadalnych części warzyw rosnących nad ziemią i pod ziemią. Wysłuchanie wiersza ,,Warzywa”

J. Tuwima i jego analiza.

Zagadnienia programowe

Dziecko:

-          grupuje obiekty w sensowny sposób (klasyfikuje) i formułuje uogólnienia typu: to do tego pasuje, te obiekty są podobne, a te są inne

-          uczestniczy w zajęciach ruchowych, w zabawach i grach

-          układa krótkie zdania, dzieli wyrazy na sylaby

-          potrafi uważnie patrzeć (organizuje pole spostrzeżeniowe)

-          słucha np. opowiadań, baśni i rozmawia o nich

-          przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej (stara się współdziałać

      w zabawach i sytuacjach zadaniowych)

Cele ogólne:

         -     kształcenie umiejętności klasyfikowania, uogólniania

-          bogacenie czynnego i biernego słownika dziecka o pojęcia: liście, korzenie,

               nasiona, owoce, łodyga, kwiaty

-          poznawanie literatury dziecięcej

-          budowanie systemu wartości – ocenianie, co jest dobre a co złe poprzez ocenę postaci utworu

-          rozwijanie słuchu fonemowego

-          kształtowanie czynności intelektualnych: logiczne myślenie, koncentracja, pamięć wzrokowa, spostrzegawczość

Cele operacyjne:

Dziecko:

-          rozróżnia owoce i warzywa, rozpoznaje je i poprawnie nazywa

-          nazywa części roślin

-          wyróżnia cechy wspólne owoców, warzyw; tworzy zbiory owoców i warzyw

-          uważnie słucha czytanych tekstów

-          wypowiada się na temat usłyszanego tekstu, ocenia zachowanie postaci

-          dokonuje syntezy sylabowej wyrazów

-          grzecznie i zgodnie bawi się i współpracuje w zespole

-          ocenia wartość logiczną wypowiedzeń

-          spostrzega zaistniałe zmiany w układzie przedmiotów

Metody: integracyjna, twórczego myślenia, dyskusyjna, oglądowa, działań praktycznych, zabawy

Formy: praca z całą grupą, praca w zespołach

Pomoce: eksponaty warzyw i owoców zgromadzone w kąciku przyrody, 2-3-elementowe puzzle warzyw z wyodrębnionymi częściami ich budowy, wiersz ,,Warzywa” J. Tuwima,

2 duże tace, 2 szarfy, woreczki (po 2 dla każdego dziecka)

Przebieg:

1. Zabawa integracyjna ,,Sałatka owocowa”.

Dzieci siedzą w kręgu. Nauczyciel ,, zamienia” je w owoce: jabłka, gruszki, śliwki, orzechy, maliny. Następnie, stojąc w środku kręgu, wymienia nazwę jednego z owoców. Wówczas wywołane dzieci zamieniają się miejscami, a on szybko siada na jednym z miejsc. Dziecko, którego miejsce zostało zajęte, podaje hasło do następnej zmiany. Na hasło ,,sałatka owocowa” – wszyscy zamieniają się miejscami.

2. Grupowanie okazów zgromadzonych w kąciku przyrody. Różnicowanie pojęć: owoce, warzywa.

Dzieci tworzą zbiory: owoce i warzywa, rozkładając je na 2 tace i formułując cechy przynależności do danego zbioru, np.:

-          Jabłko jest owocem, bo jemy go często na surowo, jest soczyste i ma dużo witamin.

-          Gruszka to owoc, bo jest słodka i pyszna. Jest podobna do jabłka.

-          Marchewka to warzywo, bo mama często wrzuca ją do zupy.

-          Cebula to warzywo – nie chrupiemy jej tak jak jabłka.

-          Pietruszka pasuje do marchewki.

Nazwanie powstałych zbiorów: To są owoce. To są warzywa.

3. Ćwiczenie słuchu fonemowego.

Nauczyciel w szybkim tempie wymienia wiele wyrazów, a wśród nich nazwy owoców

i warzyw, np.: dom, drzewo, seler, kot, pajac, banan. Dzieci, po usłyszeniu nazwy owocu lub warzywa, klaszczą.

4. Zabawa ,,Bezszelestni”.

Każde z dzieci przyjmuje nazwę jakiegoś warzywa lub owocu. W środku kręgu stoi jedna osoba z przewiązanymi oczami - ,,kucharz”. Wywołuje 2 okazy, np. por i orzech. Wywołane dzieci starają się bez hałasu przejść na drugą stronę kręgu, a ,,kucharz” próbuje je usłyszeć i dotknąć. Osoba, której udało się przejść, staje na miejscu ,,kucharza”. Jeśli któreś z dzieci zostanie dotknięte, odchodzi na bok.

5. Doskonalenie syntezy słuchowej.

Co to za warzywo? Nauczyciel wymienia nazwy warzyw sylabami – zadaniem dzieci jest ich zsyntezowanie, podanie nazwy w całości, pokaz odpowiedniego eksponatu, a także określenie liczby sylab.

6. Zabawa ruchowa ,,Zbieramy owoce”.

Dzieci podzielone na 2 zespoły (chłopcy i dziewczynki) stoją w 2 rzędach. Przed każdym rzędem w odległości 3-4 m leży szarfa. Każde dziecko otrzymuje po 2 woreczki. Zadaniem jest umieszczenie jak największej liczby ,,jabłek” w ,, koszu”( dzieci rzucają woreczkami do koła raz prawą, raz lewą ręką). Wygrywa zespół, któremu uda się ,,zebrać” więcej ,,jabłek”.

7. Z czego zrobimy surówkę? - nazywanie jadalnych części warzyw.

Dzieci otrzymują 2-3-elementowe puzzle warzyw (np. marchew: liście + korzeń, kalafior: kwiat + liście + korzeń) .Układają warzywa i nazywają je. Każde z nich zastanawia się, które części tych warzyw wybrałyby do przyrządzenia surówki lub sałatki jarzynowej. Odpowiadając, demonstrują wybraną część rośliny i starają się określić, czy to liść, korzeń, nasiona itp. W razie trudności pomagają inne dzieci lub nauczyciel: - Czy powiemy na to liść, łodyga, kwiat?

Warzywa: sałata, słonecznik, cebula, papryka, marchewka, kalafior, fasola, ogórek, seler, burak, rzodkiewka.

8. Zabawa ruchowa ,,Nad ziemią, pod ziemią”.

Nauczyciel demonstruje kolejno okazy warzyw. Gdy części jadalne rosną nad ziemią (pomidor) – dzieci podskakują w górę, gdy pod ziemią (ziemniak) – wykonują przysiad; gdy spożywamy część podziemną i nadziemną ( pietruszka) – stoją nieruchomo.

9. Wysłuchanie wiersza ,,Warzywa” i jego analiza.

-          wyodrębnienie postaci występujących w utworze,

-          ocena zachowania postaci: (kłótliwe, dumne, samolubne – negatywne),

-          wniosek wypływający z treści: Nie należy się sprzeczać. Nie jest ważne, jak kto wygląda, ale – jaki jest.

10. Co się zmieniło? – rozwijanie koncentracji, spostrzegawczości i pamięci wzrokowej.

Na tacy ułożone są w szeregu owoce. Dzieci przyglądają się układowi. Taca zostaje przykryta serwetką. Jedno dziecko odwraca się plecami, a nauczyciel zmienia kolejność ułożenia owoców. Odwracające się dziecko ma określić, co się zmieniło.

11. Prawda czy fałsz? – zabawa utrwalająca wiadomości.

Nauczyciel zadaje pytania, na które dzieci odpowiadają: ,,prawda” lub ,,fałsz”, np.:

-          Czy to prawda, że cebula jest owocem?

-          Czy to prawda, że śliwka to warzywo?

-          Czy to prawda, że banan to owoc?

-          Czy to prawda, że w marchewce jemy liście?

-          Czy to prawda, że jadalną częścią słonecznika są nasiona?

Opracowanie: Barbara Tyrka – nauczyciel edukacji wczesnoszkolej